BawimysieSlowem.net

Na tym polega nadprzyrodzony i ludzki realizm chrześcijanina, który dostrzega te wszystkie odcienie życia: ból i radość, cierpienie własne i cudze, pewność i zwątpienie, hojność i skłonność do egoizmu. Nauczanie ksišdz Escrivy pozostaje dla współczesnego chrześcijanina bardzo praktyczne. Ich zadaniem miało być podejmowanie apostolatu tam, gdzie Kościoły lokalne wymagają wsparcia, czy to z racji na niewystarczającą liczbę duchowieństwa, czy też z powodu szczególnie trudnych warunków prowadzenia działalności. ksišdz Escriva doradza, iż to, które jest bardziej opanowane, powinno powiedzieć parę słów, które powstrzymają na razie zły humor. Nie ma takiej duszy, która by Chrystusa nie interesowała. W życiu chrześcijanina pojawia się wiele trudnych sytuacji, cierpienie może dotykać go na wielu płaszczyznach. Praca wykonywana wobec Boga jest ciągłą modlitwą .

Kiedy tylko ofiarujemy ją Bogu i przystępujemy do niej, Bóg już nas słyszy i wspomaga. Josemaria ukazuje w swej homilii, że małżonkowie - kiedy czystość małżeńska jest obecna w miłości - nie powinni bać się okazywać sobie czułości. Josemar;i Escrivy. Ta powszechność Dzieła już u samych jego początków prowadziła do tego, że w myśli Założyciela konieczna stawała się dla niego taka forma prawna, by jego działalność mogła być jak najszersza. Jego postawa jako ucznia Chrystusa nie polega na pogodzeniu się ze swoim smutnym losem, lecz powinna to być satysfakcja tego, kto odczuwa już przedsmak zwycięstwa. Doświadczyłem szczęścia zanurzenia się w sercu mojego Ojca . Chrystus stał się sługą, aby każdy Jego uczeń mógł służyć wszystkim ludziom.

ksišdz Escriva nazywa je - nie bez poczucia humoru - osiołkiem, który niesie cię po Bożych ścieżkach na tej ziemi. Nikogo nie odtrącajcie. Pociągało to za sobą trwającą wiele lat ewolucję prawnej formy Opus Dei, odpowiadającą pojawiającym się z biegiem czasu nowym możliwościom dawanym przez prawo kanoniczne i coraz bardziej zgodnym z charyzmatem Dzieła oraz myślą Założyciela. Każdy taki związek miał prawo przyłączania do siebie innych związków, bractw oraz stowarzyszeń. Poza literaturą źródłową w prezentowanej pracy wykorzystano również inne publikacje, przede wszystkim z dziedziny prawa kanonicznego, dotyczące problematyki miejsca prałatur personalnych w hierarchicznym ustroju Kościoła. Josemarii, jakim jest radość, pozwoli przybliżyć proste, a jednocześnie bogate nauczanie hiszpańskiego kapłana. Walka chrześcijanina to radosne zmaganie się, gdyż Chrystus pozostaje zawsze u naszego boku .

Owa postawa dziecięctwa Bożego prowadzi go prosto w ramiona Boga Ojca, który na niego czeka. By chrześcijanin mógł przyprowadzać innych do Boga, sam musi wpierw czerpać ze źródła Bożej miłości. Chrześcijanin w sposób szczególny doświadcza obecności Chrystusa w Eucharystii, która powinna stanowić centrum i rdzeń jego życia duchowego. - Nie będziesz nim, jeśli nie pozbędziesz się tego lęku przed cierpieniem. Podstawowym elementem apostolstwa dla św. Jezus jest siewcą i kontynuuje ten zasiew za pośrednictwem chrześcijan. Josemaria - praca sama w sobie nie jest ani ciężarem, ani przekleństwem czy karą .

Założyciel Opus Dei serdecznie doradza rodzicom: niech wasze dzieci widzą że staracie się żyć zgodnie ze swoją wiarą; że Bóg nie jest tylko na waszych ustach, ale i w waszych czynach; że staracie się być szczerzy i lojalni; że naprawdę się kochacie i że je kochacie. ... W swym postępowaniu uczeń Chrystusa ma kierować się troską o to, co jest najlepsze dla innych, a jest to poznanie Chrystusa, ukochanie Go, zwracanie się do Niego. Jest służbą na rzecz innych bez oczekiwania jakiejkolwiek rekompensaty. Dlatego też jego postawa wobec ludzi winna cechować się otwartością, życzliwością czy też serdecznością. Chrześcijanin zna wszystko i stawia czoło wszystkiemu, pełen ludzkiej rzetelności i mocy otrzymanej od Boga. We wspomnianej już przedmowie bp Portillo zaświadcza: Mało kto z ludzi przeszedł przez ten świat z tak wielką radością, z tak dobrym humorem.

Dalej Święty ukazuje, iż jest to praca o szczególnym znaczeniu, gdyż poprzez nią można sprawić dużo dobrego albo dużo złego w samym sercu rodzinnym. Z tego poważnego problemu zdawał sobie dobrze sprawę ksiądz Escriv;. Bp Echevarria tak referuje postawę Świętego w tej kwestii: Podczas prac związanych z budową Centralnej Siedziby Opus Dei czuwał nad ich realizacją w zaplanowanych terminach, ale nigdy nie zjawiał się na budowie w czasie przerwy, jaka przysługiwała robotnikom na posiłek. Bp Portillo przypomina postawę Założyciela wobec ludzi: Nie był człowiekiem ponurym, z rezerwą. .Życie rodzinne Podstawą chrześcijańskiej rodziny jest sakrament małżeństwa, będący obrazem zjednoczenia Chrystusa z Kościołem. Dla rodziców ojcostwo i macierzyństwo to proces, który nie kończy się wraz z narodzinami, ale swoje spełnienie ma osiągnąć w ukształtowaniu dojrzałych chrześcijańskich mężczyzn i kobiet. Josemaria napomina bowiem: Mała jest twoja miłość, jeśli nie budzi w tobie żarliwej troski o zbawienie wszystkich dusz.

ksišdz Escriva wskazuje: Tak jak Chrystus, musimy się uniżyć, poczuć się sługami innych, aby zaprowadzić ich do Boga. . Św. Josemaria kroczył więc drogą dziecięctwa Bożego, rozważał ją i z radością starał się szerzyć tę postawę - jak sam wyznaje w jednej z homilii . Radość wydaje się być cechą zagubioną w samym Kościele, a przynajmniej jej istota i autentyczność. Josemaria wskazuje, że nie powinni tracić nadziei: ważne jest, by wykorzystali wszelkie dostępne im środki. Doświadczyłem szczęścia zanurzenia się w sercu mojego Ojca .