BawimysieSlowem.net

Punktem wyjścia dla służby powinna być świadomość, iż Bóg jest Ojcem, a wszyscy ludzie są Jego dziećmi, a przez to braćmi między sobą. Musimy czuć się dziećmi Bożymi i żyć z zapałem wypełniania woli naszego Ojca. Był drugim z sześciorga dzieci Jos; Escrivy i Marii Dolores Alb;s. ksišdz Escriva nawołuje: Służyć, moje dzieci, służyć - oto jest nasze zadanie. Tak wyjaśnia to szerzej ksišdz Escriva: Każdy powinien być nie tylko świętym, ale i apostołem. - Niechaj się smucą ci, którzy się nie uważają za dzieci Boże . Przez statuty rozumiano stałą normę, którą wydawała i rządziła się społeczność nie mająca władzy jurysdykcyjnej.

Przez swoje postępowanie ma on wskazywać na swego Mistrza: Każdy chrześcijanin powinien uobecniać Chrystusa wśród ludzi; powinien postępować w taki sposób, żeby wszyscy, którzy z nim obcują, poczuli bonus odor Christi, miłą woń Chrystusa; powinien zachowywać się w taki sposób, żeby poprzez uczynki ucznia można było odkryć oblicze Nauczyciela. Wyodrębnione w ten sposób aspekty pozwolą wskazać, z jakiego źródła może czerpać współczesny chrześcijanin, by doświadczyć prawdziwej radości, która nasyci jego serce. Postanowił zostać kapłanem. Jest Bożym darem dla małżonków, przez który uczestniczą w stwórczej mocy Boga. Kiedy rozważa on potrzebę wyrzeczenia, akcentuje, iż nie oznacza to wprowadzania jakiegoś smutku. Dziecko Boże wyszło z rąk Boga, jest przedmiotem Jego szczególnej miłości . Z tym wiąże się nacisk kładziony przez Założyciela na wartość pracy zawodowej oraz na rolę, którą każdy człowiek odgrywa w społeczeństwie.

Chrześcijanin, który jest dzieckiem Bożym, a w Chrystusie ma Brata i Przyjaciela, niesie tę nadprzyrodzoną radość w swoje codzienne życie. Storia e difesa di un carisma, nie tylko omawiająca szczegółowo historię Opus Dei i kolejnych prawnych form Dzieła, ale przytaczająca ponadto łaciński lub włoski tekst wszystkich istotnych dla dziejów Opus Dei i zagadnienia prałatur personalnych dokumentów wydanych przez władze kościelne. Należy zresztą pamiętać, że z jednej strony w życiu jest radość, a z drugiej cierpienia i przeciwności. Założyciel Opus Dei urodził się stycznia roku w Barbastro w Hiszpanii w rodzinie głęboko chrześcijańskiej. Wykonywać wszystko zgodnie z zamiarem Boga, ponieważ tak nam się podoba, a jest to powód jak najbardziej nadprzyrodzony . Josemarii pod tytułem Przyjaciele Boga , jego nauczanie, tak atrakcyjne i przekonujące, ma znaleźć zastosowanie w pracy, w domu rodzinnym, w stosunkach międzyludzkich - wszędzie. Tak wyjaśnia to szerzej ksišdz Escriva: Każdy powinien być nie tylko świętym, ale i apostołem.

Gdybyśmy my, chrześcijanie, umieli służyć! Powierzmy Panu naszą decyzję, by nauczyć się tego zadania służby, bo tylko służąc, będziemy mogli poznać i ukochać Chrystusa, a także ukazywać Go innym i sprawić, by bardziej Go kochali. Powołanie chrześcijanina do świętości powinno obejmować zatem wszystkie aspekty jego życia. Josemaria . Św. Skoro zaś nie mogło ono stać się zgromadzeniem zakonnym, jedyną drogą prawną otwartą w ówczesnym prawie kanonicznym pozostawały formy stowarzyszeń świeckich. Chrześcijanin nie może jedynie skupiać się na własnym uświęceniu - silnie zakorzeniona winna być w nim również troska o zbawienie innych. Ma prowadzić do przezwyciężania egoizmu i smutku, zaś oddanie i poświęcenie się innym będzie przynosić autentyczną radość.

Chrześcijanin jest odpowiedzialny za przykład swego życia, św. Postanowił zostać kapłanem. Św. Oczywiście we wspólnym życiu nie da się uniknąć sprzeczek czy kłótni. Nie ma żadnej sprzeczności między oddaniem się Bogu a ludzką, czystą i szlachetną miłością małżonków, a prawda ta jest dla nich powodem do radości. Podobną formę krótkich, ponumerowanych myśli mają kolejne pisma ksišdz Escrivy: Bruzda oraz Kuźnia , wydane razem z dziełem Droga w formie trylogii. Pierwotnie Założyciel ograniczył apostolat Dzieła do mężczyzn, sądząc, że tylko do nich odnosiło się wezwanie otrzymane października roku.

Josemaria wskazuje zatem: Apostolstwo chrześcijańskie to nie program polityczny ani alternatywa kulturalna: oznacza ono szerzenie dobra, przekazywanie innym pragnienia miłości, konkretny zasiew pokoju i radości. Dar ten jest skierowany w sposób szlachetny ku życiu, ku miłości i ku płodności. Z tych stwierdzeń wynika, iż odpowiednie umiejscowienie Opus Dei w prawodawstwie kościelnym nie mogło być zadaniem łatwym, a nawet - wobec nowości i wyjątkowego charakteru Dzieła - przyczyniało wiele problemów. Św. Jak wyjaśnia Prałat Escriva, trzeba przede wszystkim pracować dobrze, z rzetelnością ludzką i nadprzyrodzoną. nie znało żadnej formy prawnej, która w pełni przystawałaby do szczególnego charyzmatu Opus Dei - Dzieła o charakterze powszechnym, które powinno otrzymać organizację jednorodną i ponaddiecezjalną, złożoną z kapłanów i świeckich, mężczyzn i kobiet, żyjących w rodzinach i samotnie. Dlatego też chrześcijanin nie powinien patrzyć ze smutkiem na spotykane trudności czy przeciwności, gdyż nie pokłada nadziei w tym, co przemija, lecz w tym, co trwa na zawsze.