BawimysieSlowem.net

W oczach Bożych żadne zajęcie samo z siebie nie jest ani wielkie, ani małe. Andrzej Derdziuk, problematyka radości jest jednak wciąż za mało obecna w rozważaniach teologów i zwyczajnym nauczaniu Kościoła. Św. Czy w ten sposób zamierzasz zachęcić innych, aby poszli za Chrystusem?. Josemaria - o zwykłą wstrzemięźliwość, ale o cnotę, która jest radosną afirmacją zakochanej woli, która sprawia, że miłość pozostaje młoda. Również obraz Kościoła i życia chrześcijańskiego ukazywany przez media jest powierzchowny i smutny. To z kolei złoży się na treść trzeciego rozdziału.

Początkowo stanowiła je mała grupa młodych ludzi skupionych wokół charyzmatycznej osoby księdza Josemar;i. Jako organy decyzyjne Opus Dei Statuty wymieniały Radę i Zgromadzenie. W roku przeniósł się do seminarium w Saragossie, gdzie wstąpił na Uniwersytet Papieski. - Nie będziesz nim, jeśli nie pozbędziesz się tego lęku przed cierpieniem. Wobec powyższego nie należy pomijać okazji do serdecznego służenia ludziom, choć może to wiązać się z ponoszeniem ofiary. Statutami bywały niekiedy dekrety biskupie, uchwały synodalne, a czasem nawet ustawy partykularne, zależnie od władzy, która je wydała i od mocy obowiązującej, jaką im nadała. Ich relacja winna cechować się wzajemnym szacunkiem i lojalnością, powinni odnosić się do siebie ze szczerą serdecznością i radością, z delikatnością i skromnością.

Josemarii pod tytułem Przyjaciele Boga , jego nauczanie, tak atrakcyjne i przekonujące, ma znaleźć zastosowanie w pracy, w domu rodzinnym, w stosunkach międzyludzkich - wszędzie. Cnota ta zanika wtedy, gdy uczeń Jezusa przez grzech oddala się od Niego. - Niechaj się smucą ci, którzy się nie uważają za dzieci Boże . W jednym z wywiadów udzielonych przez Prałata Esscrivę wyjaśnia on, że jedną z podstawowych cech tego powołania jest właśnie życie w świecie i wykonywanie w nim pracy . Stanowi ona owoc osobistych doświadczeń nadprzyrodzonych i duszpasterskich Świętego. Życie na ziemi jest czasem pielgrzymowania, podróży i nie zabraknie ofiar, bólu, wyrzeczeń. O owej trudności zdobycia szczęścia w wieku współczesnym pisał już papież Paweł VI w roku w adhortacji o radości chrześcijańskiej Gaudete in Domino: Społeczność ludzka, bogata w wynalazki techniczne, mogła pomnożyć okazje do rozrywek, ale z trudem przychodzi jej rodzenie radości.

Domy te będą jasne i radosne, jeśli będą świeciły światłem Chrystusa. Na pytanie, jak mamy prowadzić to apostolstwo? - odpowiada - Przede wszystkim poprzez własny przykład. Z tym wiąże się nacisk kładziony przez Założyciela na wartość pracy zawodowej oraz na rolę, którą każdy człowiek odgrywa w społeczeństwie. Święty kieruje się wyłącznie troską o dusze, interesuje go przede wszystkim ich zbawienie: Wznoszenie wspaniałych budynków?... Zostaną tu ukazane kolejne aprobaty wydane dla Opus Dei, począwszy od ustnego zatwierdzenia przez biskupa Madrytu do zatwierdzenia Dzieła jako związku pobożnego. Ta powszechność Dzieła już u samych jego początków prowadziła do tego, że w myśli Założyciela konieczna stawała się dla niego taka forma prawna, by jego działalność mogła być jak najszersza. Życie oznacza zmaganie się z trudnościami, doznawanie w sercu radości i troski .

Jak stwierdził bp Alvaro del Portillo w przedmowie do zbioru homilii św. Zewnętrzne przejawy miłości powinny się bowiem rodzić w sercu i znajdować swój wyraz w świadectwie chrześcijańskiego postępowania - zaznacza św. Z tego poważnego problemu zdawał sobie dobrze sprawę ksiądz Escriv;. Temat ten stanowi treść trzeciego rozdziału i tam będzie szerzej omówiony. Czy w ten sposób zamierzasz zachęcić innych, aby poszli za Chrystusem?. . Spotkanie bowiem chrześcijanina, który jest radosny i szczęśliwy, należy dziś do rzadkości.

in. Uważał się za dziecko Boże i tak też traktował innych ludzi , pragnąc dla nich takiego życia, aby w obliczu Boga czuli się jak małe dzieci . Dlatego też dziecięctwo Boże jako fundament radości będzie treścią pierwszego paragrafu. Wchodząc w codzienne rzeczywistości swego życia z radością uczeń Chrystusa odważnie będzie stawiał czoła różnym przeciwnościom czy trudom, ucząc się niekiedy przyjmować wolę Bożą, która dla ksišdz Escrivy jest sekretem szczęścia na ziemi. Doświadczyłem szczęścia zanurzenia się w sercu mojego Ojca . W środowiskach kościelnych niekiedy uważano je wręcz za zjawisko heretyckie z powodu nauki o tym, iż człowiek może osiągnąć świętość nie tylko w życiu zakonnym czy kapłańskim, lecz równie dobrze w życiu świeckim. Również małżonkowie przeżywają czystość swego stanu.

Choć przedstawione nauczanie św. Stąd - jak ksiądz Escriv; zauważał już w roku - dla ukazania powszechnego charakteru Opus Dei jego główna siedziba powinna znajdować się w Rzymie - centrum chrześcijaństwa. - Jeżeli nie walczysz ze zniechęceniem, najpierw popadniesz w pesymizm, a potem w letniość. Został ochrzczony stycznia tegoż roku. Jak wskazuje ksišdz Escriva, człowiek modlitwy który troszczy się o to, aby inni byli szczęśliwi, szczęśliwi szczęśliwością Boga - dąży w swoim życiu do celu nadprzyrodzonego, a ponadto jest ludzki: podnosi innych na duchu, rozumie, pomaga, prostuje, usprawiedliwia. W ten sposób praca staje się apostolstwem, okazją do oddania się innym ludziom, aby objawić im Chrystusa i zaprowadzić ich do Boga. Radość przenika wtedy życie modlitwą do tego stopnia, że możemy tylko śpiewać .