BawimysieSlowem.net

W ten oto sposób chrześcijański sposób bycia staje się dobrym przykładem, świadectwem, konkretną i skuteczną pomocą. W swym postępowaniu uczeń Chrystusa ma kierować się troską o to, co jest najlepsze dla innych, a jest to poznanie Chrystusa, ukochanie Go, zwracanie się do Niego. Sam Założyciel Opus Dei określił to w następujący sposób: Opus Dei opiera się jak drzwi na zawiasach - na zwyczajnej pracy, na pracy zawodowej wykonywanej pośród świata. Katechizm Kościoła Katolickiego wymienia radość jako jeden z owoców Ducha Świętego . Św. Josemarii, a przecież według nauki swego Założyciela żyją członkowie Opus Dei.

Dziecięctwo Boże Poczucie bycia dzieckiem Bożym stanowi charakterystyczną cechę doświadczenia duchowego i nauczania św. Poruszony zostanie także prawny problem Stowarzyszenia Kapłańskiego i wewnętrzne kształtowanie się struktur Dzieła. Św. Po drugie zaś obrazują one wyjątkowość Dzieła na tle organizacji i stowarzyszeń w Kościele, która ostatecznie doprowadziła do przyznania mu nowej i wyjątkowej formy prawnej. Jest służbą na rzecz innych bez oczekiwania jakiejkolwiek rekompensaty. Warto również zwrócić uwagę na zawód gospodyni domowej.

- Ale Krzyż chwalebny, boskie znamię, gwarancję, iż jesteśmy autentycznymi dziećmi Bożymi. Należy zresztą pamiętać, że z jednej strony w życiu jest radość, a z drugiej cierpienia i przeciwności. Jednym z fundamentów nauczania ksišdz Escrivy i duchowości Opus Dei jest dziecięctwo Boże, czy też inne określenie używane przez Świętego, synostwo Boże. Święty przekonuje z optymizmem: Bądźcie pewni, że wcale nie jest trudno przemienić pracę w modlitewny dialog. Chrześcijanin jest solą i światłem świata nie dlatego, że zwycięża lub triumfuje, lecz dlatego, że daje świadectwo miłości Boga. Jego czas należy do Boga, On obdarza go życiem, łaskami, siłą, chrześcijanin ma więc pomagać Mu w Jego zbawczym planie, ma być Jego narzędziem we współodkupianiu, winien całe życie poświęcić tej radosnej ofierze oddania się dla dobra dusz.

Wskazuje on jednocześnie, że taki, a nie inny jest cel Kościoła: zbawienie dusz - co do jednej. Jeśli nie reagujemy w taki właśnie sposób, trzeba, abyśmy szczerze czynili rachunek sumienia, ponieważ być może - a nawet prawie na pewno - wciąż snujemy się za naszym ja, krążymy wokół żądzy własnej chwały, tej próżnej chwały, która sprawia, że wszyscy i wszystko nas denerwuje. - Nie będziesz nim, jeśli nie pozbędziesz się tego lęku przed cierpieniem. Jest ona niezbędnym środkiem, który Bóg powierza nam na ziemi. Św. Przykładem i wzorem dla chrześcijanina jest jego Nauczyciel, Jezus Chrystus, który ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi , jednak obok tego, co wycierpiał, radował się również ze zbawienia, które przyniósł ludziom.

Jednakże ci członkowie Opus Dei, którzy poświęcili się kapłaństwu, nie przestawali należeć do Stowarzyszenia . Myśl o innych jako o dzieciach Bożych, którymi są, z całą godnościątego cudownego tytułu Rozdział II RADOŚĆ W ŻYCIU CODZIENNYM Założyciel Opus Dei niestrudzenie głosił jedność życia, a mianowicie, że nadprzyrodzone życie w Chrystusie i z Chrystusem nie stanowi odrębnej rzeczywistości od codziennego życia chrześcijanina, na które składają się jego życie rodzinne, zawodowe i społeczne. Św. Dziecko Boże wyszło z rąk Boga, jest przedmiotem Jego szczególnej miłości . Oto rozwijające się od lat dwudziestych XX wieku - początkowo w Hiszpanii, następnie w Europie, a później niemal na całym świecie - Dzieło Opus Dei, zapoczątkowane przez księdza Josemar;ę Escrivę de Balaguer, przez swój szczególny charyzmat i cel okazało się odpowiednie do przekształcenia go w prałaturę personalną. Poprzez taki przykład życia chrześcijanin będzie przyciągał innych do siebie, uprzyjemniał im życie, wzbudzając jednocześnie głód Boga.

A wszystko to po to, aby sprawić radość naszemu Ojcu - Bogu!. Co więcej, św. Św. Josemaria pisze: Jeśli chcemy zaprowadzić do Pana innych ludzi, musimy sięgnąć po Ewangelię i kontemplować miłość Chrystusa. Odkryjmy świat w nowej, radosnej perspektywie. Josemaria pisze: I zachęcam małżeństwa, aby nie zamykały źródeł życia, aby posiadały zmysł nadprzyrodzony i odwagę posiadania licznego potomstwa, jeśli Bóg im je zsyła.

Dlatego też jego postawa wobec ludzi winna cechować się otwartością, życzliwością czy też serdecznością. Josemaria, żarliwość w zdobywaniu dusz jest miłosnym nakazem Pana, stwierdza też w innym miejscu: Miłość Chrystusa przynagla nas do wzięcia na swoje barki części tego Boskiego zadania zbawienia dusz. Musimy czuć się dziećmi Bożymi i żyć z zapałem wypełniania woli naszego Ojca. Ważne jest, by chrześcijanin nie smucił się i nie robił z tego - jak i z każdych problemów - tragedii, ale znosił wszystko cierpliwie i z pogodą ducha. - A gdy dzieje się źle? - Cieszmy się, błogosławiąc Boga, gdyż dopuszcza nas do uczestnictwa w swoim słodkim Krzyżu. Z czasem dla samego Założyciela stawało się oczywiste, iż wraz z rozkwitem Dzieła konieczne okazywało się nadanie mu struktury prawnej, co powstrzymałoby również nasilającą się kampanię jego przeciwników.