BawimysieSlowem.net

To praca, która nie zwraca uwagi, którą niełatwo wyrazić w statystykach, lecz która tworzy owoce świętości w tysiącach dusz podążających za Chrystusem w milczeniu i skutecznie, pośród codziennych zadań zawodowych. Radę tworzyli: przewodniczący, sekretarz i trzech członków, a Zgromadzenie - numerariusze, spośród których wybierani byli członkowie Rady . Po grzechu pierworodnym Bóg zwraca się do Adama, że z trudem, w pocie czoła będzie spożywał pożywienie . Właśnie dlatego, że jesteśmy przekonani, że Bóg jest naszym Ojcem. Często przedstawia się tę pracę jako coś upokarzającego, natomiast należy ją traktować z godnością jako prawdziwy zawód. Jak zaznacza o. Założyciel Opus Dei urodził się stycznia roku w Barbastro w Hiszpanii w rodzinie głęboko chrześcijańskiej. W czasie pobytu w seminarium widziano go przede wszystkim jako człowieka radosnego, z ogromnym poczuciem humoru: To, co najbardziej zwracało uwagę, to był uśmiech - szczery i ujmujący: stanowił on odbicie jego wewnętrznej radości.

Jak stwierdza św. Josemaria napomina, iż w środowisku Chrystusowego ucznia nie powinien się znaleźć nikt, kto mógłby stwierdzić, że nie słyszał, aby mówiono o Chrystusie, że nikt mu nie głosił. Tego samego zdania był biskup Eijo y Garay, polecając w marcu roku księdzu Escrivie przygotowanie dokumentacji niezbędnej do zatwierdzenia na szczeblu diecezjalnym. Dlatego też chrześcijanin nie powinien patrzyć ze smutkiem na spotykane trudności czy przeciwności, gdyż nie pokłada nadziei w tym, co przemija, lecz w tym, co trwa na zawsze. Podstawowym źródłem w niniejszej pracy będą pisma św. Josemaria - o zwykłą wstrzemięźliwość, ale o cnotę, która jest radosną afirmacją zakochanej woli, która sprawia, że miłość pozostaje młoda. Josemaria mówi o małżeństwie jako Boskiej drodze na ziemi: Małżeństwo - nigdy nie zmęczę się powtarzaniem tego - jest drogą Boską, wielką, wspaniałą . Jeśli dusza szuka was pięć razy w ciągu dnia, wysłuchajcie jej pięć razy z miłością Chrystusową.

Apostoł Narodów, przebywając w więzieniu, zwraca się wymownie do Filipian: Radujcie się zawsze w Panu; jeszcze raz powtarzam: radujcie się! . Należy zresztą pamiętać, że z jednej strony w życiu jest radość, a z drugiej cierpienia i przeciwności. Św. Z drugiej strony orędzie pozostanie niewyczerpanym źródłem duchowego światła mimo zmieniających się czasów i sytuacji historycznych, gdyż wzywa chrześcijan do szukania jedności z Bogiem poprzez pracę, stanowiącą odwieczne zadanie i godność człowieka na ziemi. Tak więc szlachetna i autentyczna miłość małżonków domaga się uczciwości i wierności. Josemarii stanowi osobiste świadectwo życia każdego chrześcijanina, który wyznawaną wiarę potwierdza wpierw czynami. Rozmowy z prałatem Escrivą , udzielonych przez Założyciela Opus Dei prasie, gdzie odpowiada on na pytania na temat posłannictwa Opus Dei i Kościoła. Nikogo nie odtrącajcie.

Ponadto ksiądz Escriv; podkreślał wartość życia chrześcijanina jako Bożego powołania. Konieczne jest, abyś się zdecydował na dobrowolne niesienie krzyża. Josemarii, a przecież według nauki swego Założyciela żyją członkowie Opus Dei. Stwierdza on, iż życie chrześcijańskie ma w stosunku do ludzkości charakter służby . Josemaria, upokarzające były niewątpliwie warunki, w których często była wykonywana. Ukazały się również rozważania piętnastu tajemnic różańcowych Różaniec święty, wydane razem z Drogą Krzyżową , gdzie Autor wprowadza czytelnika w poszczególne sceny z życia Chrystusa i Maryi. Josemaria często przypominał swoim duchowym dzieciom, iż każdy chrześcijanin jest powołany nie tylko do uświęcania się, ale także do apostolstwa. Stąd Opus Dei nigdy nie było dlań - nawet po uregulowaniu prawnym - stowarzyszeniem mającym pewien ograniczony czy zawężony cel, któremu należałoby podporządkować część własnego życia, lecz zadaniem duchowym i apostolskim, do którego urzeczywistnienia wymagane jest całkowite zaangażowanie człowieka.

Podobną formę krótkich, ponumerowanych myśli mają kolejne pisma ksišdz Escrivy: Bruzda oraz Kuźnia , wydane razem z dziełem Droga w formie trylogii. Droga chrześcijańskiej radości według wskazań Założyciela Opus Dei jest więc drogą trudną, wąską, nie pozbawioną przeciwności czy też cierpienia, wiąże się z podejmowaniem poświęcenia dla innych ludzi. Najbardziej znanym dziełem Świętego, mającym wiele wydań i przetłumaczonym na wiele języków, jest Droga , składająca się z krótkich, ponumerowanych myśli. W przeciwnym razie ustami będziesz mówił, że naśladujesz Chrystusa, a twoje czyny będą temu przeczyć. Z uwagi na nowość tej formy prawnej oraz na fakt, iż jak dotąd funkcjonuje jedynie Prałatura Personalna Świętego Krzyża i Opus Dei, literatura ta jest stosunkowo nieliczna. Josemarii pozwala wyróżnić następujące podstawy radości: dziecięctwo Boże, spotkanie w swoim życiu Chrystusa oraz sakramenty święte, co stanowić będzie strukturę pierwszego rozdziału. Założyciel Opus Dei na takie okoliczności podaje zasadę, którą sam stosował: Wybaczać, milczeć, modlić się, pracować, uśmiechać się. Josemaria podkreśla w wielu miejscach, iż chrześcijańskie domy powinny być jasne i radosne na wzór Świętej Rodziny.

Bp Portillo przypomina postawę Założyciela wobec ludzi: Nie był człowiekiem ponurym, z rezerwą. Marne będzie twoje szczęście, jeżeli nie nauczysz się zwyciężać samego siebie . Zwłaszcza chrześcijanin, powołany do świętości, który może czuć się zagubiony we współczesnym świecie w natłoku wielu propozycji szczęścia, powinien na nowo zaczerpnąć z Chrystusowego źródła radości. Jak wskazuje bowiem ksišdz Stanisław Witek, smutny święty może być zjawiskiem spotykanym, ale jest on nieporozumieniem i faktyczną karykaturą świętości. Św. Kodeks Prawa Kanonicznego z roku określał tego typu organizacje jako zrzeszenia wiernych założone w celu wykonywania jakiegoś dzieła zbożnego lub dzieła miłości. Jest to, po pierwsze, nauka o akceptacji tego cierpienia, które jest nieodłączną rzeczywistością każdego ludzkiego życia. Prałat Escriva wyznaje w innym miejscu: Służba - jakże lubię to słowo! Służyć mojemu Królowi, a dla Niego wszystkim tym, którzy zostali odkupieni Jego krwią.

Stwierdza, iż czysta i szlachetna miłość małżeńska jest rzeczą świętą, którą ja, jako kapłan, błogosławię obiema rękami. Nasza Ewangelia jest Ewangelią radości. W każdej sytuacji należy patrzeć na wszelkie problemy również z nadprzyrodzonego punktu widzenia, gdyż to ukazuje ich pozytywny sens. Josemaria wielokrotnie doświadczał takich sytuacji w swoim życiu, dlatego też wyznaje: jestem szczęśliwy, bardziej niż ktokolwiek, wypełniając wyłącznie wolę Bożą, odpowiadając na Jego miłość, ponieważ sprawia mi to radość. Podążają nią ludzie, którzy szukają jedynie rozrywek i przyjemności, upojeni ulotnym szczęściem, niewolnicy zawiści i zmysłowości. jeden i drugi, i trzeci... Jeżeli chodzi o samą cnotę radości, opracowań obszernych na ten temat jest niewiele. Upór wobec Boga ma bezpośredni wpływ na stosunki z bliźnimi: taki człowiek będzie traktował bliźniego w sposób wyniosły i niesprawiedliwy.

Takie uznanie Dzieła zdaniem Założyciela miało przyczynić się do lepszej realizacji jego podstawowych, wyraźnych już od początku istnienia celów - formacji chrześcijańskiej wiernych i służby Kościołowi. Uznanie swej małości i słabości przed Bogiem jest źródłem radości, oznacza bowiem uznanie się za syna, za dziecko . Bp Echevarria tak referuje postawę Świętego w tej kwestii: Podczas prac związanych z budową Centralnej Siedziby Opus Dei czuwał nad ich realizacją w zaplanowanych terminach, ale nigdy nie zjawiał się na budowie w czasie przerwy, jaka przysługiwała robotnikom na posiłek. Pracę należy wykonywać z intencją czystą i nadprzyrodzoną, czyniąc Chrystusa celem wszelkich uczciwych, ludzkich działań. Tę miłość błogosławię obiema rękami. Wśród innych autorów, których publikacje stanowią materiał źródłowy niniejszej pracy, są m. W tym kontekście dzieci są ważniejsze od pracy, interesów, a nawet odpoczynku. Owa sztuka wychowania domaga się wyrozumiałości, roztropności, kochania, a przede wszystkim dawania dobrego przykładu.