BawimysieSlowem.net

Przebaczajmy zawsze, z uśmiechem na ustach. Jeżeli będziemy chcieli żyć dla Pana, nie zabraknie nam nigdy radości, nawet jeśli będziemy odkrywać swoje błędy i swoją nędzę. Z drugiej strony dokonująca się od lat sześćdziesiątych XX wieku odnowa Kościoła spowodowała wewnątrzkościelną refleksję nad tym, w jaki sposób jego działalność uczynić skuteczniejszą wobec wyzwań współczesnego, coraz bardziej dotkniętego laicyzacją, świata. Św. Josemarii stanowi osobiste świadectwo życia każdego chrześcijanina, który wyznawaną wiarę potwierdza wpierw czynami. W tym miejscu św. Dlatego też w obliczu cierpienia dla chrześcijanina jedynym lekarstwem jest patrzenie na Chrystusa: Na wszystkie te smutki chrześcijanin ma tylko jedną prawdziwą odpowiedź, odpowiedź, która jest ostateczna: Chrystus na Krzyżu, Bóg, który cierpi i umiera, Bóg, który oddaje nam swoje Serce, przebite włócznią z miłości do wszystkich.

Założyciel Opus Dei pisze o tym, iż największym dowodem naszej wdzięczności wobec Boga jest namiętne umiłowanie naszego statusu dziecięctwa Bożego . . Budowanie bogatych pałaców?... W oddaniu się na służbę innym jest bowiem szczęście i radość. Andrzej Derdziuk, problematyka radości jest jednak wciąż za mało obecna w rozważaniach teologów i zwyczajnym nauczaniu Kościoła. Co więcej, aby człowiek mógł wzrastać, doświadczenie radości wydaje się być czymś koniecznym. - Nędzna jest twoja miłość, jeśli nie budzi w tobie pragnienia, aby swym szaleństwem zarazić innych apostołów.

Święty wskazuje również, że nieodłączną częścią tej drogi jest radość. Pan postawił nas w tym świecie na drodze do wiecznej szczęśliwości; mogą ją osiągnąć jedynie ci, którzy idą po ziemi z radością dzieci Bożych - wyznaje św. Mogę zatem z całym przekonaniem stwierdzić, że przyjmował i kochał choroby, i przesycał je radością . Wtedy jak czysta woda, wytryśnie uśmiech radości płynący z poczucia godności bycia dzieckiem tej Miłości, tej wspaniałości, tej nieskończonej mądrości, tego miłosierdzia, którym jest nasz Ojciec . Jednak wobec tych trudnych doświadczeń radość i miłość się nie kończą, ale umacniają. Św. Założyciel Opus Dei serdecznie doradza rodzicom: niech wasze dzieci widzą że staracie się żyć zgodnie ze swoją wiarą; że Bóg nie jest tylko na waszych ustach, ale i w waszych czynach; że staracie się być szczerzy i lojalni; że naprawdę się kochacie i że je kochacie.

Ów osiołek jest pełen energii, gdy doświadcza dobrego samopoczucia, gdy chrześcijanin jest zdrowy na ciele. Jeżeli chrześcijanin jest świadom bycia dzieckiem Boga, nie ma żadnych powodów do smutku. Nikogo nie odtrącajcie. Jego postawa jako ucznia Chrystusa nie polega na pogodzeniu się ze swoim smutnym losem, lecz powinna to być satysfakcja tego, kto odczuwa już przedsmak zwycięstwa. Lektura pism św. W podręcznikach teologii życia duchowego nie ma szczegółowego opracowania dotyczącego radości. Oto bowiem - jak mówi Księga Rodzaju - dwoje stają się jednym ciałem .

ksišdz Escriva stawia więc pytanie, czy chrześcijanin podziela z Chrystusem Jego głód dusz?. W innym miejscu stwierdza: Ceną każdego chrześcijanina jest przelana za niego zbawcza Krew Jezusa Chrystusa. Jeśli dusza szuka was pięć razy w ciągu dnia, wysłuchajcie jej pięć razy z miłością Chrystusową. Jeżeli chodzi o samą cnotę radości, opracowań obszernych na ten temat jest niewiele. Z drugiej strony orędzie pozostanie niewyczerpanym źródłem duchowego światła mimo zmieniających się czasów i sytuacji historycznych, gdyż wzywa chrześcijan do szukania jedności z Bogiem poprzez pracę, stanowiącą odwieczne zadanie i godność człowieka na ziemi. Inną sytuacją niosącą ze sobą cierpienie to doświadczanie niesprawiedliwości, kiedy prawe i słuszne postępowanie chrześcijanina zostało źle zrozumiane. Zostaje on do niej wezwany już na początku Księgi Rodzaju.

Josemaria wskazuje, że podstawowym apostolstwem Opus Dei jest przykład własnego życia - będzie to stanowić treść pierwszego paragrafu. Wobec powyższego nie należy pomijać okazji do serdecznego służenia ludziom, choć może to wiązać się z ponoszeniem ofiary. Można również odnaleźć inne świadectwo: Jego towarzystwo było tak bardzo radosne . Św. Cierpienie, trudy, przeciwności są zatem nieustannym elementem chrześcijańskiego życia. Wykonywana w ten sposób praca zostaje włączona do dzieła Stworzenia i Odkupienia, uświęca się i prawdziwie staje się dziełem Bożym, siejąc pokój i radość. Josemaria wyraźnie stwierdza, że chrześcijańskie nauczanie o cierpieniu to nie program łatwych pocieszeń.

Bp Echevarria opowiada o postawie Założyciela wobec różnych chorób czy dolegliwości: Dziękował Bogu za dolegliwości i przemieniał je w modlitwę ciała: jeśli nie mógł zrobić już nic innego, starał się pogłębić swoje życie wewnętrzne. Pracę należy wykonywać z intencją czystą i nadprzyrodzoną, czyniąc Chrystusa celem wszelkich uczciwych, ludzkich działań. W roku do tajemnic różańcowych dołączono tajemnice światła. Natomiast w przypadku bezdzietności małżonków św. Św. Chrześcijanin powinien umieć dawać przykładem i słowem świadectwo wiary, którą wyznaje. Sam Święty wyznaje: w moim życiu często pojawiał się ból i nieraz chciało mi się płakać - i kontynuuje dalej - Kiedy wam mówię o bólu, nie mówię wam tylko o teoriach.