BawimysieSlowem.net

Należy jednak dobrze rozumieć, czym jest odpoczynek. Poznawszy i ukochawszy Chrystusa, nie może zatrzymać się na sobie, ale radość ze spotkania Zbawiciela ma nieść innym ludziom. Josemaria daje radę, iż podczas wykonywanej pracy o obecności Boga może przypominać postawiony w jakimś miejscu krzyż. Bądź lojalny, wyrozumiały dla innych i wymagający wobec siebie. Jeśli Bóg wzywa małżonków do posiadania licznego potomstwa, powinni je z radością przyjąć, rezygnując niekiedy z własnej wygody. Od samego początku działalności ksiądz Escriv; cieszył się zaufaniem biskupa Madrytu-Alcal; Leopolda Eijo y Garay i miał jego ustną aprobatę. Po to małżonkowie mają specjalną łaskę, której udziela sakrament ustanowiony przez Chrystusa Pana.

Prałat Escriva ukazuje pracę jako dar, jest ona uczestnictwem chrześcijanina w stwórczym dziele Boga. Zdaje on sobie sprawę, że w swoim życiu będzie doświadczał cierpienia, ale - posiadając wiarę - nigdy nie będzie uważał się za nieszczęśliwego, bowiem będzie szczęśliwy szczęściem, które zaprowadzi go do innych ludzi, aby ich także uczynić uczestnikami nadprzyrodzonej radości. Tylko ludzie prawdziwie radośni będą mogli porwać swoim świadectwem innych do zafascynowania się tajemnicą Zmartwychwstałego Chrystusa. Miłować - to znaczy codziennie od nowa rozpoczynać swoją służbę czynami serca. Należy jednak dobrze rozumieć, czym jest odpoczynek. W jaki sposób chrześcijańskie rodziny mają być siewcami pokoju i radości, które przyniósł Jezus? Św. Życie na ziemi jest czasem pielgrzymowania, podróży i nie zabraknie ofiar, bólu, wyrzeczeń.

Od idei powołania prałatur personalnych do jej realizacji minęło wiele lat. Życie chrześcijanina ma polegać na takim postępowaniu, aby nikt nie musiał się go wstydzić, a on przed nikim nie musiał się rumienić. Bowiem nie da się uświęcić pracy, która po ludzku rzecz biorąc jest partaniną, ponieważ nie możemy ofiarować Bogu źle wykonanych zadań. Jej zadaniem była troska o zachowywanie Statutów oraz o sprawy materialne Opus Dei, jak również zapewnienie, by modlono się za zmarłych . Czy nie zdajesz sobie sprawy, że możesz powiedzieć jak Piotr: In nomine tuo laxabo rete - Jezu, w imię Twoje rozpocznę poszukiwanie dusz?. Prałatury personalne już w zamyśle ich pomysłodawców nie miały zastępować utrwalonej przez wieki struktury Kościoła ani też bynajmniej zastępować Kościołów partykularnych w podejmowanym przez nie apostolstwie. - Jeżeli nie walczysz ze zniechęceniem, najpierw popadniesz w pesymizm, a potem w letniość.

Założyciel Opus Dei urodził się stycznia roku w Barbastro w Hiszpanii w rodzinie głęboko chrześcijańskiej. Jeśli nie reagujemy w taki właśnie sposób, trzeba, abyśmy szczerze czynili rachunek sumienia, ponieważ być może - a nawet prawie na pewno - wciąż snujemy się za naszym ja, krążymy wokół żądzy własnej chwały, tej próżnej chwały, która sprawia, że wszyscy i wszystko nas denerwuje. Jako organy decyzyjne Opus Dei Statuty wymieniały Radę i Zgromadzenie. Kontemplowanie Jezusa w Jego obcowaniu z ludźmi będzie pomocą, by uczyć się nieść Chrystusa innym ludziom. Jednym z takich elementów, który powinien podlegać umartwieniu, jest ciało człowieka. Stanowić to też będzie treść drugiego paragrafu. O owej trudności zdobycia szczęścia w wieku współczesnym pisał już papież Paweł VI w roku w adhortacji o radości chrześcijańskiej Gaudete in Domino: Społeczność ludzka, bogata w wynalazki techniczne, mogła pomnożyć okazje do rozrywek, ale z trudem przychodzi jej rodzenie radości.

Chrześcijanin ma być gotowy - za przykładem Chrystusa - do złożenia ofiary z samego siebie. W jaki sposób chrześcijańskie rodziny mają być siewcami pokoju i radości, które przyniósł Jezus? Św. Założyciel nazywał to apostolstwem przyjaźni i zaufania. Świadomość bycia dzieckiem samego Boga Ojca jest dla chrześcijanina źródłem autentycznej radości. Również chrześcijanin - uczeń Chrystusa - może czuć się zagubiony we współczesnym świecie, w którym żyje i pracuje, a przede wszystkim, w którym rozwija się jego relacja z Bogiem. Również chrześcijanin - uczeń Chrystusa - może czuć się zagubiony we współczesnym świecie, w którym żyje i pracuje, a przede wszystkim, w którym rozwija się jego relacja z Bogiem. A wszystko to po to, aby sprawić radość naszemu Ojcu - Bogu!.

Jeżeli pomimo tych starań nie będą mieli dzieci, nie powinno to być dla nich czymś upokarzającym czy powodem do smutku, ale winni odkryć w tej sytuacji radość i wezwanie Boże do służby innym ludziom. Z czasem dla samego Założyciela stawało się oczywiste, iż wraz z rozkwitem Dzieła konieczne okazywało się nadanie mu struktury prawnej, co powstrzymałoby również nasilającą się kampanię jego przeciwników. Musimy postępować w taki sposób, aby inni, widząc nas, mogli powiedzieć: to jest chrześcijanin, ponieważ nie nienawidzi, ponieważ potrafi być wyrozumiały, ponieważ nie jest fanatykiem, ponieważ panuje nad swoimi skłonnościami, ponieważ się umartwia, ponieważ roztacza pokój, ponieważ miłuje. Poprzez taki przykład życia chrześcijanin będzie przyciągał innych do siebie, uprzyjemniał im życie, wzbudzając jednocześnie głód Boga. I pozostawmy wszystko w rękach naszego Ojca Boga . Chrześcijanin stanowi część jednego Ciała - Kościoła, dlatego też ciąży na nim bezpośredni obowiązek ukazywania innym jakości, głębi miłości Chrystusa. I to właśnie stanowi pokój rodzinny, życie chrześcijańskie.