BawimysieSlowem.net

Św. Musimy czuć się dziećmi Bożymi i żyć z zapałem wypełniania woli naszego Ojca . Droga chrześcijańskiej radości według wskazań Założyciela Opus Dei jest więc drogą trudną, wąską, nie pozbawioną przeciwności czy też cierpienia, wiąże się z podejmowaniem poświęcenia dla innych ludzi. Stworzenie wielodzietnej rodziny - jeżeli taka jest wola Boża - jest gwarancją szczęścia i owocności . Wobec powyższego nie należy pomijać okazji do serdecznego służenia ludziom, choć może to wiązać się z ponoszeniem ofiary. Do Stowarzyszenia w myśl Regulaminu nie mogli należeć kapłani diecezjalni, zakonnicy ani zakonnice, ani też ci, którzy odbyli postulat zakonny . W oddaniu się na służbę innym jest bowiem szczęście i radość. ROZDZIAŁ I GENEZA I HISTORIA PRAWNEJ DROGI PRAŁATURY PERSONALNEJ ŚWIĘTEGO KRZYŻA I OPUS DEI Dla zrozumienia specyfiki i charyzmatu Opus Dei niezbędne jest ukazanie trwającego od samego początku Dzieła rozwoju jego prawnej postaci, który swoje uwieńczenie znalazł w erygowaniu w roku prałatury personalnej Świętego Krzyża i Opus Dei.

Konieczne jest, abyś się zdecydował na dobrowolne niesienie krzyża. Prezentowana praca podejmuje problem prałatur personalnych jako nowej formy w prawodawstwie kościelnym, omawiając go na przykładzie pierwszej i jak dotąd jedynej prałatury personalnej - Opus Dei. Josemaria przytacza hiszpańskie przysłowie, które mówi, że zadbana kobieta odciąga mężczyznę od obcych drzwi, wskazując również, że zawsze pozostaje aktualny obowiązek bycia dla siebie miłymi, jak w narzeczeństwie. Chrześcijanin nie może jedynie skupiać się na własnym uświęceniu - silnie zakorzeniona winna być w nim również troska o zbawienie innych. Apostoł Narodów, przebywając w więzieniu, zwraca się wymownie do Filipian: Radujcie się zawsze w Panu; jeszcze raz powtarzam: radujcie się! . Jednocześnie to obdarowanie jest też zadaniem, wymaga niekiedy wyrzeczenia, poświęcenia, wyzbycia się egoistycznego myślenia o sobie, gdyż chrześcijańska nauka o ludzkiej płciowości poucza nas, że zasadą naszego życia nie powinno być egoistyczne dążenie do przyjemności, bo tylko wyrzeczenie i poświęcenie prowadzą do prawdziwej miłości. Jednakże czerpie swą siłę z Bożego, nadprzyrodzonego źródła radości, które sprawia, że ziemskie drogi stają się drogami Boskimi, jak tego chciał prałat Escriva. Pisząc o umartwieniu w życiu chrześcijanina wyjaśnia jego właściwe rozumienie: nie ma ono nic wspólnego z pesymizmem czy zgorzkniałością.

W ten sposób najlepiej przyczynicie się do uczynienia z nich prawdziwych chrześcijan . Jej zadaniem była troska o zachowywanie Statutów oraz o sprawy materialne Opus Dei, jak również zapewnienie, by modlono się za zmarłych . Co więcej, św. Św. Dlatego walka ucznia Chrystusa powinna być odważna, pełna optymizmu, nie powinna zrażać się przeszkodami, słabościami, choćby były wielkie. Boże wybranie w sposób konsekwentny niesie ze sobą obowiązek niesienia Boga innym. W jednym z wywiadów podkreśla więc, że każda uczciwa ludzka praca - intelektualna bądź fizyczna - winna być wykonywana przez chrześcijanina z możliwie największą doskonałością: z doskonałością ludzką oraz z doskonałością chrześcijańską . Jednak niejednokrotnie dotyka go choroba.

Ukazują genezę Opus Dei przez analizę historii i kolejnych form prawnych nadawanych Dziełu, a także przedstawiają Opus Dei jako prałaturę personalną. W środowiskach kościelnych niekiedy uważano je wręcz za zjawisko heretyckie z powodu nauki o tym, iż człowiek może osiągnąć świętość nie tylko w życiu zakonnym czy kapłańskim, lecz równie dobrze w życiu świeckim. Wprawdzie nie są to prace prawnokanoniczne, jednakże pozostają one niezbędne dla zrozumienia specyfiki Opus Dei jako prałatury personalnej. W toku przygotowywania przedkładanej pracy okazało się, iż w języku polskim materiały podejmujące zagadnienie prałatur personalnych oraz historię Opus Dei od strony prawnokanonicznej są bardzo nieliczne. Josemaria dobitnie to zaznacza: A dlaczego, będąc dziećmi Bożymi, mielibyśmy być smutni? Smutek jest osadem egoizmu. Święty Josemaria od lat trzydziestych - wtedy, gdy zupełnie się w ten sposób nie myślało - mówił o małżeństwie jako o prawdziwym powołaniu. Josemaria w jednej ze swoich homilii przedstawia obraz dwóch dróg. - A gdy dzieje się źle? - Cieszmy się, błogosławiąc Boga, gdyż dopuszcza nas do uczestnictwa w swoim słodkim Krzyżu.

Św. Josemaria i wskazuje dalej - niech nasze myśli będą szczere: pełne pokoju, oddania, służby. Wydaje im się niekiedy, że odnaleźli prawdziwe szczęście, jednak okazuje się, że pokładają nadzieję w tym, co ulotne i przemija. Jednym z fundamentów nauczania ksišdz Escrivy i duchowości Opus Dei jest dziecięctwo Boże, czy też inne określenie używane przez Świętego, synostwo Boże. Chrześcijanin daje przykład przede wszystkim przez solidne wykonywanie swej pracy, powierzonych mu obowiązków, stając się wzorem człowieka odpowiedzialnego. Przebaczajmy zawsze, z uśmiechem na ustach. . Jako organy decyzyjne Opus Dei Statuty wymieniały Radę i Zgromadzenie.

W jednym z wywiadów podkreśla więc, że każda uczciwa ludzka praca - intelektualna bądź fizyczna - winna być wykonywana przez chrześcijanina z możliwie największą doskonałością: z doskonałością ludzką oraz z doskonałością chrześcijańską . W tym miejscu św. Josemarii stanowi osobiste świadectwo życia każdego chrześcijanina, który wyznawaną wiarę potwierdza wpierw czynami. Św. Wobec przeróżnych doświadczeń cierpienia, trudności ważne jest, by chrześcijanin nie zniechęcał się. A inni, widząc że jesteśmy tacy jak oni we wszystkich sprawach, poczują się zachęceni do zadania nam pytania: jak wytłumaczyć waszą radość?. Świętość jest szukaniem obecności Boga - niezmiennym obcowaniem z Nim - przez modlitwę i pracę, które się stapiają z sobą w nieustannym dialogu z Panem. Jednakże na końcu wędrówki czeka ich szczęście wieczne.