BawimysieSlowem.net

A wszystko to po to, aby sprawić radość naszemu Ojcu - Bogu!. W jaki sposób chrześcijańskie rodziny mają być siewcami pokoju i radości, które przyniósł Jezus? Św. Jednocześnie pragnąłbym jak ogniem wyryć w waszych umysłach, że mamy wszelkie powody ku temu, aby kroczyć po tej ziemi z optymizmem - niech smucą się ci, którzy nie chcą wiedzieć, że są dziećmi Bożymi . Niech nasze słowa będą prawdziwe, jasne, stosowne, zdolne pocieszać i pomagać, zdolne przede wszystkim nieść innym Boże światło. Takie uznanie Dzieła zdaniem Założyciela miało przyczynić się do lepszej realizacji jego podstawowych, wyraźnych już od początku istnienia celów - formacji chrześcijańskiej wiernych i służby Kościołowi. Gdy pewnego zimowego dnia zobaczył na śniegu ślady bosych stóp zakonnika, po raz pierwszy odczuł, iż Bóg do czegoś go wzywa. Umartwiaj się i bądź radosny. Tak wyjaśnia to szerzej ksišdz Escriva: Każdy powinien być nie tylko świętym, ale i apostołem.

Powoduje to bowiem, że stają one po stronie któregoś z rodziców, a to może przyczyniać się do niszczenia jedności między małżonkami. A gdy chodzi o nas, Bóg nigdy nie przegrywa bitew. Jednocześnie pragnąłbym jak ogniem wyryć w waszych umysłach, że mamy wszelkie powody ku temu, aby kroczyć po tej ziemi z optymizmem - niech smucą się ci, którzy nie chcą wiedzieć, że są dziećmi Bożymi . Dlatego właśnie uświęcenie zwyczajnej pracy stanowi trzon prawdziwej duchowości dla nas, którzy - zaangażowani w rzeczywistości ziemskie - chcemy zdecydowanie żyć z Bogiem. Dlatego też św. Ukazuje ona człowiekowi drogę do prawdziwej radości i autentycznego ludzkiego szczęścia. A ponadto na owym duchowym szlaku nie brakuje radości. Odpoczynek jest potrzebny chrześcijaninowi, by wrócił do pracy z nową siłą, jednak nie polega na tym, że się nic nie robi, ale na odprężeniu poprzez działania, które wymagają mniejszego wysiłku.

Bóg jawi się więc przede wszystkim jako Ojciec: Bóg jest Ojcem pełnym czułości i nieskończonej miłości . Św. Praca wykonywana z ludzką rzetelnością i dokładnością, z uśmiechem na twarzy może okazać się istotnym czynnikiem przyciągania innych do Boga. To rodzice powinni być głównymi wychowawcami swych dzieci, zarówno w rzeczach ludzkich, jak też i duchowych, nadprzyrodzonych. I przypomina dalej o obowiązku walki, która nie jest niczym nowym - dla chrześcijanina powinna być naturalnym stanem. Całe jego chrześcijańskie życie winno być ukierunkowane na służbę, podejmowaną z radością. Josemarii pt.: To Chrystus przechodzi , wygłoszone z okazji różnych świąt liturgicznych, począwszy od Adwentu aż po koniec roku liturgicznego, Przyjaciele Boga , gdzie podstawę nauczania stanowią cnoty ludzkie i nadprzyrodzone, a także zbiór homilii na temat Kościoła i kapłaństwa wydany pt. Dlatego też w obliczu cierpienia dla chrześcijanina jedynym lekarstwem jest patrzenie na Chrystusa: Na wszystkie te smutki chrześcijanin ma tylko jedną prawdziwą odpowiedź, odpowiedź, która jest ostateczna: Chrystus na Krzyżu, Bóg, który cierpi i umiera, Bóg, który oddaje nam swoje Serce, przebite włócznią z miłości do wszystkich.

Winien być apostołem apostołów, by oni również mogli pociągać za sobą innych i przyprowadzać ich do Chrystusa, by mogli nieść innym radość i pokój. Dla Założyciela Opus Dei praca jest wspaniałą rzeczywistością. Św. Wymownym pozostaje także stwierdzenie: Jeśli czujemy się wybranymi dziećmi naszego Ojca Niebieskiego, bo nimi jesteśmy, jakże możemy nie być zawsze radośni? - przemyśl to sobie . W innym miejscu zwraca uwagę: Jeśli jesteśmy zarozumiali, jeśli troszczymy się o swoją osobistą wygodę, jeśli czynimy z siebie samych ośrodek życia innych, a nawet świata, nie mamy prawa nazywać się chrześcijanami ani uważać się za uczniów Chrystusa. Praca jawi się jako misja powierzona chrześcijaninowi przez samego Boga, nie ma więc znaczenia rodzaj wykonywanego zajęcia i nie powinno się według nich dzielić ludzi na kategorie. Nasz Pan jest tak bardzo Ojcem, że uprzedza nasze pragnienie otrzymania przebaczenia i sam wychodzi nam naprzeciw, wyciągając swoje ramiona pełne łaski . Wszystkie one odnoszą się do tej samej organizacji.

Św. Pracował również Chrystus, praca jawi się więc jako rzeczywistość odkupiona i odkupiająca: nie jest tylko przestrzenią, w której człowiek żyje, lecz jest środkiem i drogą do świętości; rzeczywistością, którą można uświęcić i która uświęca. - Bądź optymistą. Umartwiaj się i bądź radosny. Św. Swoje pragnienie zostania księdzem traktował jako radosny dar z całego swego istnienia. Wartą podkreślenia jest natomiast adhortacja papieża Pawła VI Gaudete in Domino o radości chrześcijańskiej , która także w obecnych czasach pozostaje aktualna. śmieszny wygląd...

.Świadectwo życia Papież Paweł VI w adhortacji o ewangelizacji w świecie współczesnym Evangelii nuntiandi wskazał, że człowiek naszych czasów chętniej słucha świadków, aniżeli nauczycieli; a jeśli słucha nauczycieli, to dlatego, że są świadkami . Św. nie znało żadnej formy prawnej, która w pełni przystawałaby do szczególnego charyzmatu Opus Dei - Dzieła o charakterze powszechnym, które powinno otrzymać organizację jednorodną i ponaddiecezjalną, złożoną z kapłanów i świeckich, mężczyzn i kobiet, żyjących w rodzinach i samotnie. Założyciel, opierając się na wizji Dzieła jako szczególnej drogi do świętości jego członków, otworzył je zarówno na mężczyzn, jak i na kobiety, na ludzi żyjących w rodzinach, jak też w celibacie. Również obraz Kościoła i życia chrześcijańskiego ukazywany przez media jest powierzchowny i smutny. Przez statuty rozumiano stałą normę, którą wydawała i rządziła się społeczność nie mająca władzy jurysdykcyjnej. Św. Św.

Praca wiąże się z wysiłkiem, trudem, towarzyszy jej cierpienie i walka. Występując do biskupa madryckiego o zatwierdzenie Opus Dei jako związku pobożnego, ksiądz Escriv; wiedział, że nie jest to ostateczna forma prawna dla Dzieła, choć wówczas wydawała się najlepsza z możliwych - tym bardziej, że troską Założyciela było to, by pod żadnym pozorem nie upodabniać Dzieła do zgromadzenia zakonnego. W przeciwnym razie ustami będziesz mówił, że naśladujesz Chrystusa, a twoje czyny będą temu przeczyć. Jest zawsze pozytywną odpowiedzią w każdym momencie naszego osobistego spotkania z Bogiem. Josemaria wskazuje, że nie możemy żyć odwróceni plecami do tłumu, zamknięci w swoim małym świecie. Dlatego też trwając przy Nim, zawsze będziemy zwycięzcami. Św. Należy jednak dobrze rozumieć, czym jest odpoczynek.