BawimysieSlowem.net

* * * Konkludując, każdy chrześcijanin, obdarowany Boskim powołaniem, ma dążyć do świętości, czyniąc ze swego życia codzienne apostolstwo . Josemaria wielokrotnie doświadczał takich sytuacji w swoim życiu, dlatego też wyznaje: jestem szczęśliwy, bardziej niż ktokolwiek, wypełniając wyłącznie wolę Bożą, odpowiadając na Jego miłość, ponieważ sprawia mi to radość. Josemarii pojawia się w języku polskim. Paradoksalnie im były one większe, tym bardziej zwiększała się jego radość. Św. Josemaria składa takie wyznanie: Opowiadam się za Bogiem w wolności, bez żadnego przymusu, gdyż taki jest mój wybór.

Jednym z fundamentów nauczania ksišdz Escrivy i duchowości Opus Dei jest dziecięctwo Boże, czy też inne określenie używane przez Świętego, synostwo Boże. Josemar;ę Escrivę. ksišdz Escriva doradza, iż to, które jest bardziej opanowane, powinno powiedzieć parę słów, które powstrzymają na razie zły humor. Dlaczego ta prawda o Bożym ojcostwie jest źródłem takiej radości w życiu chrześcijanina? Jakie konsekwencje z niej wynikają? Prawda ta, iż z miłosierdzia Bożego jesteśmy dziećmi Bożymi , ukazuje każdemu chrześcijaninowi, że został powołany do istnienia z wolnego porywu miłości Boga Ojca, który pierwszy wychodzi mu na spotkanie. Pierwsza z nich jest szeroka i wygodna. Skoro zaś nie mogło ono stać się zgromadzeniem zakonnym, jedyną drogą prawną otwartą w ówczesnym prawie kanonicznym pozostawały formy stowarzyszeń świeckich.

Josemarii było i pozostaje wyzwaniem trudnym, jest jednak wystarczająco potężne, aby przekształcić życie w światło promieniujące na całe społeczeństwo. Wskazuje on jednocześnie, że taki, a nie inny jest cel Kościoła: zbawienie dusz - co do jednej. Radość wydaje się być cechą zagubioną w samym Kościele, a przynajmniej jej istota i autentyczność. Miłość do Boga i ludzi polega właśnie na codziennym podejmowaniu owego trudu służenia, na poświęceniu, oddaniu się innym i wyzbyciu się swego egoizmu. Jego czas należy do Boga, On obdarza go życiem, łaskami, siłą, chrześcijanin ma więc pomagać Mu w Jego zbawczym planie, ma być Jego narzędziem we współodkupianiu, winien całe życie poświęcić tej radosnej ofierze oddania się dla dobra dusz. Św.

Chrześcijanin rozumiejąc i dzieląc pragnienia innych, będzie mógł ukazywać im, jak odpowiadać na działanie Ducha Świętego, na nieustanne wylewanie się bogactw Bożego Serca. Struktura Opus Dei zaczęła się kształtować w okresie poprzedzającym pierwsze prawne zatwierdzenie Dzieła z roku . Postanowił zostać kapłanem. Natomiast w jednym ze swych listów pisze: Zrozumiałem, że synostwo Boże musiało być zasadniczą cechą naszej duchowości: Abba, Pater! I że, żyjąc tym synostwem Bożym, synowie moi będą pełni radości i pokoju, chronieni przez niezwyciężony mur; będą umieli być apostołami tej radości i przekazać ten pokój, także w obliczu cierpienia własnego i cudzego. ksišdz Escriva doradza, iż to, które jest bardziej opanowane, powinno powiedzieć parę słów, które powstrzymają na razie zły humor. Josemaria zatem stwierdza: Uświęcać życie rodzinne dzień po dniu, dzięki serdeczności stworzyć prawdziwą rodzinną atmosferę - o to właśnie chodzi!.

W innym miejscu stwierdza: Ceną każdego chrześcijanina jest przelana za niego zbawcza Krew Jezusa Chrystusa. Tę prawdę wyraża Jan Paweł II w adhortacji apostolskiej o powołaniu i misji świeckich w Kościele i świecie Christifideles laici: W życiu wiernych świeckich nie może być dwóch równoległych nurtów: z jednej strony tak zwanego życia duchowego z jego własnymi wartościami i wymogami, z drugiej tak zwanego życia świeckiego, obejmującego rodzinę, pracę, relacje społeczne, zaangażowanie polityczne i kulturalne . Poprzez nią chrześcijanin ma szerzyć właśnie miłość Chrystusa. Odpowiedzią na najgłębsze pytania człowieka o jego szczęście jest więc Jezus Chrystus. Josemaria wielokrotnie doświadczał takich sytuacji w swoim życiu, dlatego też wyznaje: jestem szczęśliwy, bardziej niż ktokolwiek, wypełniając wyłącznie wolę Bożą, odpowiadając na Jego miłość, ponieważ sprawia mi to radość. Zdaje on sobie sprawę, że w swoim życiu będzie doświadczał cierpienia, ale - posiadając wiarę - nigdy nie będzie uważał się za nieszczęśliwego, bowiem będzie szczęśliwy szczęściem, które zaprowadzi go do innych ludzi, aby ich także uczynić uczestnikami nadprzyrodzonej radości.

Apostoł Narodów, przebywając w więzieniu, zwraca się wymownie do Filipian: Radujcie się zawsze w Panu; jeszcze raz powtarzam: radujcie się! . Dziecko Boże już tu na ziemi doznaje tej radości, a kiedyś w sposób pełny będzie się nią radował w niebie. Z tego poważnego problemu zdawał sobie dobrze sprawę ksiądz Escriv;. . Dar ten jest skierowany w sposób szlachetny ku życiu, ku miłości i ku płodności. - Nędzna jest twoja miłość, jeśli nie budzi w tobie pragnienia, aby swym szaleństwem zarazić innych apostołów.

Świętość jest gorliwą troską o dusze, która prowadzi do zapomnienia o sobie samym. Josemaria pisze o pracy w potrójnym wymiarze: o uświęcaniu pracy, uświęcaniu się w pracy i uświęcaniu poprzez pracę. W ten oto sposób chrześcijański sposób bycia staje się dobrym przykładem, świadectwem, konkretną i skuteczną pomocą. Atmosfera w jego rodzinnym domu, pomimo wielu trudności była nacechowana radością. Ważne jest, by chrześcijanin nie smucił się i nie robił z tego - jak i z każdych problemów - tragedii, ale znosił wszystko cierpliwie i z pogodą ducha. Św.

Również chrześcijanin - uczeń Chrystusa - może czuć się zagubiony we współczesnym świecie, w którym żyje i pracuje, a przede wszystkim, w którym rozwija się jego relacja z Bogiem. Oczywiście we wspólnym życiu nie da się uniknąć sprzeczek czy kłótni. struktura Opus Dei nie była jeszcze szczegółowo określona. Należałoby więc na nowo odkryć skarb ewangelicznego przesłania o Jezusie Chrystusie, przechowywany w naczyniach glinianych . Założyciel od początku starał się wyraźnie odróżnić Dzieło od innych stowarzyszeń i ruchów katolickich o profilu religijnym czy społecznym, których bardzo wiele powstawało w XIX i w początkach XX w. Bądź lojalny, wyrozumiały dla innych i wymagający wobec siebie.