BawimysieSlowem.net

W roku do tajemnic różańcowych dołączono tajemnice światła. Zaś zamykanie źródeł życia jest zbrodnią przeciwko darom, których Bóg udzielił ludzkości. Założyciel Opus Dei na takie okoliczności podaje zasadę, którą sam stosował: Wybaczać, milczeć, modlić się, pracować, uśmiechać się. ksišdz Escriva wyznaje: Nigdy nie podzielę opinii - choć ją szanuję - tych, którzy oddzielają modlitwę od życia aktywnego, jak gdyby to było nie do pogodzenia . W toku przygotowywania przedkładanej pracy okazało się, iż w języku polskim materiały podejmujące zagadnienie prałatur personalnych oraz historię Opus Dei od strony prawnokanonicznej są bardzo nieliczne. Jedynie wtedy, gdy postaramy się zgłębić tajniki miłości Boga, tej miłości aż do śmierci, będziemy w stanie oddać się całkowicie innym, nie dając się pokonać trudnościom czy obojętności. W jaki sposób chrześcijańskie rodziny mają być siewcami pokoju i radości, które przyniósł Jezus? Św.

Jednym z nich jest dziecięctwo czy też synostwo Boże, które ksišdz Escriva uczynił również fundamentem duchowości Dzieła. Josemarii, a przecież według nauki swego Założyciela żyją członkowie Opus Dei. Jeśli Bóg wzywa małżonków do posiadania licznego potomstwa, powinni je z radością przyjąć, rezygnując niekiedy z własnej wygody. Jednakże człowiek poszukujący szczęścia, dziś bardziej niż kiedykolwiek może czuć się zagubiony w natłoku idei i propozycji osiągnięcia ludzkiej pełni. Wtedy jak czysta woda, wytryśnie uśmiech radości płynący z poczucia godności bycia dzieckiem tej Miłości, tej wspaniałości, tej nieskończonej mądrości, tego miłosierdzia, którym jest nasz Ojciec . Piotra w Rzymie. Katechizm Kościoła Katolickiego wymienia radość jako jeden z owoców Ducha Świętego .

Owa sztuka wychowania domaga się wyrozumiałości, roztropności, kochania, a przede wszystkim dawania dobrego przykładu. Josemaria, chrześcijanin winien uświadomić sobie, że jego życie ma być ukierunkowane na służbę Bogu, a z miłości do Niego wszystkim ludziom. Po ukończeniu szkoły rozpoczął studia w seminarium duchownym w Logro;o. Ich relacja winna cechować się wzajemnym szacunkiem i lojalnością, powinni odnosić się do siebie ze szczerą serdecznością i radością, z delikatnością i skromnością. Dzieło to miało gromadzić ludzi, którzy zdając sobie sprawę z tego specyficznie chrześcijańskiego powołania, pragnęli urzeczywistniać je w świecie, tam, gdzie żyli i pracowali - zarówno świeckich, żyjących samotnie i w rodzinach, jak i kapłanów. Chrześcijanin - dziecko Boże ma opierać się na tym fundamencie, ma radować się tą prawdą każdego dnia, zdecydowanie wziąć sobie to do serca . Nie tak żył Jezus.

Jest darem, który ofiaruje każdemu chrześcijaninowi sam Bóg pozwalając nazywać się i prawdziwie być Jego dziećmi . Poczucie czy też świadomość bycia dzieckiem Boga jest prawdą, która wyzwala, to prawda o sobie samym: kto nie widzi w sobie dziecka Bożego, ten nie poznał najgłębszej prawdy o sobie . Uczył on kontemplować czułe i ojcowskie oblicze Boga. Bądź lojalny, wyrozumiały dla innych i wymagający wobec siebie. jeden i drugi, i trzeci... Chrześcijanin rozumiejąc i dzieląc pragnienia innych, będzie mógł ukazywać im, jak odpowiadać na działanie Ducha Świętego, na nieustanne wylewanie się bogactw Bożego Serca. Ich zadaniem miało być podejmowanie apostolatu tam, gdzie Kościoły lokalne wymagają wsparcia, czy to z racji na niewystarczającą liczbę duchowieństwa, czy też z powodu szczególnie trudnych warunków prowadzenia działalności.

Zatem zachęca każdego osobiście: Módl się dużo, wręcz cały czas, ale bez niepokoju czy ostentacji, zamieniając na modlitwę twoją pracę, jakakolwiek by ona była, nadając jej nadprzyrodzony cel. ... Czy zatem chrześcijanin, który doświadcza cierpienia, spotykają go trudy, a na jego drodze stają przeciwności, może jednocześnie przeżywać autentyczną, chrześcijańską radość? Czy konieczność wzięcia krzyża, podjęcia umartwienia i wyrzeczenia się siebie nie wyklucza radości? Założyciel Opus Dei w swoim życiu nieustannie doświadczał cierpienia, spotykał się z mnóstwem trudności i przeciwności na drodze rozwoju Dzieła czy też z niezrozumieniem - najdotkliwszym ze strony ludzi Kościoła. Dlatego też w obliczu cierpienia dla chrześcijanina jedynym lekarstwem jest patrzenie na Chrystusa: Na wszystkie te smutki chrześcijanin ma tylko jedną prawdziwą odpowiedź, odpowiedź, która jest ostateczna: Chrystus na Krzyżu, Bóg, który cierpi i umiera, Bóg, który oddaje nam swoje Serce, przebite włócznią z miłości do wszystkich. Z owego oddania samego siebie w miłujące ramiona naszego Ojca-Boga wypływa nadprzyrodzona radość. Rozpoczął także studia na wydziale prawa miejscowego uniwersytetu państwowego. Josemaria, żarliwość w zdobywaniu dusz jest miłosnym nakazem Pana, stwierdza też w innym miejscu: Miłość Chrystusa przynagla nas do wzięcia na swoje barki części tego Boskiego zadania zbawienia dusz.

Podobną formę krótkich, ponumerowanych myśli mają kolejne pisma ksišdz Escrivy: Bruzda oraz Kuźnia , wydane razem z dziełem Droga w formie trylogii. Umartwiaj się i bądź radosny. Ukazują genezę Opus Dei przez analizę historii i kolejnych form prawnych nadawanych Dziełu, a także przedstawiają Opus Dei jako prałaturę personalną. Po odbyciu studiów w seminarium w Saragossie marca roku Josemar;a otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa Miguela de los Santos D;az Gómara. Praca wykonywana z ludzką rzetelnością i dokładnością, z uśmiechem na twarzy może okazać się istotnym czynnikiem przyciągania innych do Boga. Poczucie czy też świadomość bycia dzieckiem Boga jest prawdą, która wyzwala, to prawda o sobie samym: kto nie widzi w sobie dziecka Bożego, ten nie poznał najgłębszej prawdy o sobie . W dniu października roku otrzymał Boże natchnienie do założenia Opus Dei - Dzieła, któremu poświęcił całe swoje dalsze kapłańskie życie.